- وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلَّا هُوَ « 1 » و امر نشده‌اند مگر اين كه معبود يگانه را بپرستند ، معبودى جز او نيست . - فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها « 2 » پس بدون انحراف ، روى [ و تمام وجود ] خويش را به سوى دين برپا دار ، همان سرشت خدايى كه خداوند مردم را بر آن سرشت . اگر چه معناى اوّل در نظر مطلوب مىآيد ؛ ولى با توجه به : « إِقامَةِ أَمْرِكَ » ، بيان دوّم را مىتوان مورد نظر قرار داد ؛ زيرا برپاداشتن واقعى امر الهى وقتى حاصل خواهد شد كه تمام شرايط ملحوظ شده در هر امرى تحقّق پيدا كند . دو احتمال در معناى حلاوت ذكر در جمله‌ى دوّم : « وَارْزُقْنِى فِيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ » هم شيرينى ذكر و ياد خداوند نسبت به بنده مىتواند مقصود باشد ، چنان كه خداوند مىفرمايد : فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ « 3 » پس مرا ياد نماييد ، تا من نيز به ياد شما باشم . و هم ياد بنده نسبت به خداى متعال ، چنان كه مىفرمايد : - الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ « 4 » آنان كه ايمان آورده و دل‌هايشان به ياد خدا آرام مىگيرد ، آگاه باشيد كه دل‌ها تنها به ياد خدا آرام مىگيرد . - رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ « 5 » مردانى كه هيچ تجارت و يا خريد و فروشى آن‌ها را از ياد خدا به خود ، مشغول نمىسازد .

--> ( 1 ) . سوره‌ى توبه ، آيه‌ى 31 . ( 2 ) . سوره‌ى روم ، آيه‌ى 30 . ( 3 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 152 . ( 4 ) . سوره‌ى رعد ، آيه‌ى 28 . ( 5 ) . سوره‌ى نور ، آيه‌ى 37 .